Babama…

İnanıyorum ki diğer tarafta cennetin en güzel köşesinden bizleri izliyorsun. Biliyorum, bazen bizlere kızıyorsun, bazen yaptığımız davranışlardan dolayı üzülüyorsun ve bazen de bizler ile gurur duyuyor ve koltukların kabarıyor. İnan bize babacım bizler hiçbir zaman seni üzmek istemedik ve istemiyoruz arada düşünmeden davranıyor, konuşuyor olabiliriz ama hiçbir zaman kasıtlı olarak seni üzmek istemedik.

Görmüyoruz, Duymuyoruz Sanmayın…

Sırtımızda bir yük gibi her gün taşıyoruz... Sabah kalktığımız andan itibaren gece yatağımıza girene kadar o ağırlık hep üzerimizde. Neyin ağırlığı mı?

İçin İçin Yanıyoruz…

Haberi aldığımızdan beri uyuyamıyoruz... 
Çalıştığımız yerlerde işlerimize odaklanamıyoruz...
Yanyana gelince gözlerimizi birbirimizden kaçırıyoruz ki, o buğulanma hüngür hüngür ağlamaya dönmesin...
Eve geliyoruz... Öyle eskisi gibi uzun uzun konuşmuyoruz... Biliyoruz ki, eğer biraz fazla konuşursak konu O'raya gelecek...